Historia LO
Spis treści
Historia LO
Lata 1957-1967
Lata 1967-1984
Lata 1984 -1993
Lata 1993 -2003
Lata 2003-2007
Organizacje młodzieżowe i koła zainteresowań
Wszystkie strony

 


Opracowanie powstało na podstawie publikacji "Zarys historii Liceum Ogólnokształcącego w Poniatowej 1957-2007" wydanej z okazji 50 Jubileuszu szkoły.


 

Krótka historia początków oświaty w Poniatowej

Dzięki staraniom pierwszego dyrektora ZWSI inż. Tadeusza Szczepaniaka w listopadzie 1949 roku decyzją władz oświatowych została powołana do życia pierwsza szkoła w Poniatowej, ale ze względu na brak odpowiednich pomieszczeń, wyposażenia oraz kadry nauczycielskiej swoje właściwe funkcjonowanie rozpoczęła rok później w 1950 roku. Pierwszą nauczycielką została Zofia Duńska - dotychczasowa nauczycielka szkoły w Kraczewicach. W tym samym roku mianowano kierownika szkoły, to zaszczytne stanowisko objął Stefan Zychowicz. Przybywają nowi nauczyciele: Aleksandra Zychowicz, Halina i Zdzisław Orłowie, Krystyna Gogół, Seweryna Pietroń.

Na szkołę przeznaczono pomieszczenia w budynku mieszkalnym, przy obecnej ulicy Modrzewiowej nr 4. Rejon szkolny obejmował oprócz Osiedla, wioski Sporniak, Henin, Młynki. (Na 25 lat miasta Poniatowa - fakty, wspomnienia, fotografie P-wa. 1987, s.9)

Rozwój Osiedla Poniatowa, a zwłaszcza dynamiczny rozwój Zakładów Wytwórczych Sprzętu Instalacyjnego spowodował gwałtowny napływ ludności. Funkcjonowanie szkoły w ówczesnych warunkach lokalowych stało się niemożliwe, w związku z takim stanem rzeczy konieczne stało się wybudowanie nowego nowoczesnego obiektu , który spełniałby wszelkie wymagane normy i oczekiwania mieszkańców Poniatowej.

W 1954 roku, ponownie dzięki energicznym staraniom dyrekcji zakładu i kierownika szkoły Pana Zychowicza zapadła decyzja o budowie nowego obiektu. 12 września 1956 roku został oddany do użytku budynek nowej szkoły, w którym swoje miejsce znalazły szkoła podstawowa dla dzieci i dorosłych oraz Technikum Elektro- Mechaniczne dla Pracujących.

Autorami projektu budynku byli pracownicy Biura Projektów Typowych i Studiów Budownictwa Miejskiego w Warszawie: Z. Grzelec, konstrukcja - inż. T. Domański, kierownictwo pracowni- inż. J. Andrzejewski. Realizację projektu powierzono Okręgowej Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych -Lublin - Południe.

Obiekt składał się z niskiego parteru, parteru i dwóch pięter. W ruskim parterze urządzone zostały szatnie i kotłownia, a pozostałe pomieszczenia stanowiły schrony. Na parterze znajdował: się gabinet dyrektora szkoły, sekretariat, cztery sale lekcyjne, świetlica oraz kuchnia w szkole prowadzone było dożywianie dla uczniów, Na pierwszym piętrze mieściło się siedem sal lekcyjnych, biblioteka, pokój nauczycielski oraz sekretariat Technikum dla Pracujących. Na drugim piętrze umieszczono salę do ćwiczeń gimnastycznych o powierzchni 160 m2, rozbieralnie damską i męską z natryskami, pracownie fizyko-chemiczną i biologiczną oraz cztery sale lekcyjne. Na każdej kondygnacji znajdowały się sanitariaty z umywalkami dla dziewcząt i chłopców. Budynek posiadał dwie klatki schodowe, wejście frontowe oraz dwa boczne. W szkole panowały dobre warunki, było dużo miejsca - korytarze szerokie, klasy obszerne i widne. (Protokół kontroli sanitarno-technicznej z dn. 7 marca 1957 r. sporządzony przez Technicznego Inspektora Pracy ZO ZNP - A. Ziembę).

Dalszy dynamiczny rozwój ZWSI i stale rosnąca liczba mieszkańców w Poniatowej, a przede wszystkim duża liczba absolwentów szkoły podstawowej zachęciły władze oświatowe do podjęcia decyzji o utworzeniu szkoły średniej.