Historia LO - Lata 1967-1984
Wpisany przez BW   
środa, 08 lipca 2015 10:14
Spis treści
Historia LO
Lata 1957-1967
Lata 1967-1984
Lata 1984 -1993
Lata 1993 -2003
Lata 2003-2007
Organizacje młodzieżowe i koła zainteresowań
Wszystkie strony

Lata 1967-1984

Wrzesień 1967 roku przyniósł zasadniczą zmianę w funkcjonowaniu obu szkół. Szkoła podstawowa została przeniesiona do nowo wybudowanego budynku przy ulicy Szkolnej. To, w zasadniczy sposób poprawiło warunki funkcjonowania liceum. Do systemu oświaty wkroczyła reforma. Utworzone zostały klasy liceum ogólnokształcącego na podbudowie ośmioklasowej szkoły podstawowej. W tym też roku nowym dyrektorem liceum została mgr Stanisława Moroz, dotychczasowa nauczycielka historii.

Nastąpiły również zmiany organizacyjne w działalności szkoły. Istniejące pracownie przedmiotowe zostały powiększone oraz urządzono nowe, takie jak: humanistyczną, geograficzną, astronomiczną, PW, techniczną.

W roku szkolnym 1967/68 do szkoły uczęszczało 119 uczniów trzech klas pierwszych, zreformowanego liceum oraz 176 uczniów dwóch klasach X oraz dwóch klasach XI starego liceum. W internacie mieszkało 122 wychowanków, 91 dziewcząt i 31 chłopców". (Protokół RP z 21.11.1967 r.)

W roku szkolnym 1968/69 nauka realizowana była w oparciu o system pracowni przedmiotowych: języka polskiego, rosyjskiego, angielskiego, historycznej, matematycznej, biologicznej, geograficznej, fizycznej, chemicznej, przysposobienia obronnego, wychowania technicznego i wspólnej pracowni muzycznej i plastycznej. Szkoła posiada boiska do piłki ręcznej i koszykówki.

W szkole zatrudnionych było 18 nauczycieli z tego 13 na pełnym etacie. W administracji pracowały księgowa i sekretarka, w obsłudze 5 woźnych, jeden dozorca, trzech palaczy. Na pół etatu zatrudnieni byli: konserwator, dozorca, elektryk oraz stolarz. (Protokół RP z 31.0 I. J 969 r.)


6 września 1969 roku Kuratorium Okręgu Szkolnego Lubelskiego nadało szkole imię partyzanta ziemi opolskiej Aleksandra Ligęzy ps. „Armata”. W szkole na I piętrze umieszczona została tablica pamiątkowa. Obowiązkowym strojem szkolnym dla dziewcząt była: granatowa spódniczka, żakiet oraz biała bluzka. Chłopców obowiązywał granatowy garnitur i biała koszula. Stroju dopełniała granatowa czapka w stylu studenckim dla chłopców i granatowy beret dla dziewcząt. Obowiązkowym elementem stroju była oczywiście tarcza szkolna.

12 grudnia 1970 roku, młodzieży szkolnej przekazany zostaje sztandar ufundowany przez Komitet Rodzicielski. Z chwilą otrzymania przez szkołę sztandaru, towarzyszył on wszystkim uroczystościom szkolnym. Każdego roku przedstawiciele klas pierwszych składali ślubowanie na sztandar:

Ślubujemy Tobie Ojczyzno sztandaru twego strzec

ŚLUBUJEMY

Za krew przelaną w walce na wszystkich frontach świata uczciwie zapłacić dług

ŚLUBUJEMY

 

Rok szkolny 1970/71 przyniósł kolejne zmiany. Utworzona została klasa o profilu matematyczno-fizycznym. Był to również rok, w którym zakończono realizację czteroletniego program liceum ogólnokształcącego i po raz pierwszy abiturienci przystąpili do egzaminu maturalnego według nowych zasad.

Dla poprawienia warunków pracy na zajęciach wychowania fizycznego, rozpoczęta została modernizacja boisk sportowych, którą ukończono w czerwcu 1972 roku.

W 1973 roku z budynku liceum, do nowo wybudowanych obiektów Zespołu Szkół Technicznych przy ulicy Fabrycznej, przenosi się Technikum Mechaniczne dla Pracujących.

W Latach 1973-1985 szkoła wchodzi w skład Zbiorczej Szkoły Gminnej w Poniatowej. Gminnym Dyrektorem Szkół był mgr Ryszard Pastwa.

W szkole działało wiele kół zainteresowań, przedmiotowych oraz artystycznych. Zainteresowanie młodzieży dodatkowymi zajęciami, na których rozwijała swoje pasje oraz poszerzała wiedzę, przynosi efekty w postaci pierwszych sukcesów w konkursach i olimpiadach przedmiotowych. W turnieju krajoznawczym, drużyna szkolna zajmuję II miejsce w województwie. Wyróżnienie otrzymuje również uczestnik olimpiady z języka polskiego.

Akademie i uroczystości szkolne uświetnia swoimi występami chór szkolny oraz zespół wokalno-muzyczny.

3 grudnia 1973 roku powołana została Szkolna Komenda OHP. Opiekunem z ramienia szkoły została mgr Stefania Wazia, a Komendantem i Zastępcą Komendanta uczennice: Małgorzata Gontarczyk, Anna Kliczka.

Dobre tradycje sportowe w kolejnych Latach kontynuowała młodzież zrzeszona w Szkolnym Kole Sportowym. W 1977 roku drużyna męska siatkówki zajęła I miejsce w Lidze międzyszkolnej, zdobywa mistrzostwo rejonu oraz zajęła II miejsce w półfinale wojewódzkim piłki siatkowej. Męska drużyna koszykówki została mistrzem rejonu.

W roku 1976 decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowana w Lublinie, szkoła wzbogaciła się o nową pracownię językową, wyposażoną w audiotrener.

Techniczną stroną instalacji audiotrenera zajęli się członkowie Komitetu Rodzicielskiego, panowie: inż. Ryszard Pustelnik, Jan Wójcik, Stanisław Piłat. W rozwiązywaniu trudności technicznych i materiałowych pomocnym okazało się życzliwe wsparcie Dyrekcji Zakładów EDA. Laboratorium językowe ulokowane zastało na parterze budynku w sali nr 3. Po zgromadzeniu odpowiedniej ilości i jakości zestawów taśm edukacyjnych, miało służyć do nauki języka niemieckiego, angielskiego i rosyjskiego. Jednak zbyt mała liczba stanowisk i brak podziału na grupy na lekcjach języków obcych uniemożliwił w pełni wykorzystanie tego nowoczesnego, jak na owe czasy sprzętu.

Od 1 września 1977 roku w budynku szkoły mieściła się filia Zespołu Szkół Rolniczych im. Ireny Kosmowskiej w Kluczkowicach. Utworzona została jedna klasa liceum rolniczego, do której uczęszczało 24 uczniów. Szkoła funkcjonowała do 1998 roku w następujących typach jako:

  • Liceum Rolnicze /4 letnie/
  • Zasadnicza Szkoła Rolnicza /3 letnia/
  • Technikum Rolnicze /3 letnie/

Szkołę rolniczą w Poniatowej ukończyło 421 osób" (Poniatowa Szkice z Dziejów Miasta, P-wa. 2001, s.78)

Również w 1977 roku w szkole, w sali nr 110 zorganizowany został gabinet stomatologiczny, w którym została zatrudniona lek. storn. Elżbieta Glibowska. Gabinet przyjmował młodzież szkoły do 1997 roku.

W roku szkolnym 1978/1979 wprowadzony został nowy tekst roty ślubowania:

 

Ślubujemy uroczyście, że będziemy zachowywać postawę moralną i obywatelską

godną ucznia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej

Ślubujemy systematycznie i pilnie zdobywać wiedzę

oraz aktywnie uczestniczyć w budowie socjalizmu

Ślubujemy ściśle przestrzegać postanowień zawartych w Kodeksie Ucznia

Ślubujemy unikać w swoim postępowaniu wszystkiego,

co mogłoby zaszkodzić dobremu imieniu szkoły i godności ucznia


Druga połowa lat siedemdziesiątych to okres stabilizacji. Praca w szkole odbywa się w dobrych warunkach. W 1979 roku w internacie mieszka 103 osoby, 77 dziewcząt i 26 chłopców. Do szkoły uczęszczało 327 uczniów z dziewięciu klas liceum ogólnokształcącego i 4 liceum rolniczego. Grono pedagogiczne liczyło 21 osób.

Rok 1980/81

"Ten rok był wyjątkowo trudny, na pewno ogólna sytuacja w naszym kraju miała również duży wpływ na nasze kłopoty, które jednak w porównaniu z sytuacjami, jakie miały miejsce w innych szkołach, zwłaszcza w dużych ośrodkach miejskich oceniam jako niewielkie. Procent niepromowanych jest bardzo niski, w historii szkoły taki fakt nigdy nie miał miejsca.". (fragment wystąpienia Dyrektora S.Moroz na posiedzeniu RP)

1.12.1981

Samorząd Szkolny zwraca się na piśmie do Dyrektora szkoły z prośbą o zawieszenie krzyży w szkole. Do prośby dołączone są podpisy wszystkich uczniów szkoły.

"Po obszernej dyskusji, podjęto decyzję o zaproponowaniu młodzieży zawieszenia krzyża w świetlicy szkolnej na parterze szkoły lub na korytarzu I piętra na głównej ścianie" (RP, dnia 01.12.1981)

13.12.1981

W okresie obowiązywania stanu wojennego szkoła pracowała w miarę normalnie. Oczywiście, na mocy Dekretu o stanie wojennym, zawieszona została działalność wszystkich organizacji młodzieżowych, Trudności wystąpiły w funkcjonowaniu internatu w związku z ograniczeniem możliwości swobodnego poruszania się oraz wprowadzeniem godziny milicyjnej. Dla młodzieży, która pozostawała w internacie na sobotę i niedziele organizowane były w szkole zajęcia sportowe. Bal studniówkowy klas maturalnych odbył się w godzinach popołudniowych.